دین و ژین

حضرت امام شافعی رضی الله عنه به روايت حافط أبو نُعيم در حلية الاولياء جلد9 صفحه 113

حجةالا اسلام امام محمد غزالی در كتاب احياء علوم الدين جلد2

علامه ابن اثير در النهاية في غريب الحديث و الاثر جلد1 صفحه 79

امام ابوسليمان أحمد بن محمد الخطابی در كتاب معالم السنن شرح سنن أبو داود

شيخ عزّ الدين بن عبدالسلام در كتاب القواعد الاحكام فئ مصالح الانام

حافظ ابو شامة در كتاب الباعث علي إنكار البدع و الحوادث

امام محيي الدين نووي در تهذيب الاسماء و اللغات جلد 3 صفحه 22 و همچنين در شرح صحيح مسلم جلد 3 صفحه 423 و جلد 4 صفحه 113

حافظ ابو عمر يوسف بن عبدالبردر كتاب الاستذ كار شرح الموطا امام مالك

قاضي ابوبكر ابن العربي در عارضة الاحوذي شرح صحيح الترمذي ،جلد10 صفحه 146 و147

حافظ زين الدين ابن رجب الحنبلي در كتاب جامع العلوم و الحكم صفحه 68

حافظ ابن حجر عسقلاني در كتاب فتح الباري، الجزء الثالث عشر صفحه 315

حافظ شهاب الدين قسطلاني در كتاب ارشاد الساري لشرح صحيح البخاري

علامه جلال الدين سيوطي در المصابيح في صلاة التراويح و نيز در حسن المقصدفي عمل المولد

علامه أحمد بن حجر الهيتمي در فتاوي الحديثية صفحه 270 و 271 و نيز در فتح المبين فئ شرح الاربعين

علامه محمد بن محمد الخطیب الشربینی در مغنی المحتاج جلد چهارم صفحه 506

شيخ عبدالحق دهلوي در شرح مشكاة در باب الا عتصام بالكتاب و السنة

ملا علي قاري در شرح المشكاة

شاه عبدالعزيز محدث دهلوي در كتاب تحفه ي اثنا عشريه جلد 2 صفحه610

علامه تهانوي در كشاف اصطلاحات الفنون جلد اول صفحه 133

علامه زرقاني در شرح الموطا امام مالك

علامه سيد محمود آلوسي در تفسير روح المعاني الجزء السابع و العشرون صفحه 270 و 271

عالم رباني ملا محمد باقر بالك مدرس كردستاني در كتاب الا لطاف الا لهية شرح الدرر الجلالية جلد دوم صفحه 491

در اينجا لازم است كه گفتار شيخ محمد علي خالدي (سلطان العلماء) را درباره بدعت حسنه نقل كنيم:

ايشان در كتاب (شكر  النعم المتواليه في شرح العقيده الطحاوية) صفحه 197 مي گويد: بايد دانست كه بدعت بر دو قسم است: بدعت ضلالة  كه بر خلاف سنت صحيحه باشد و بدعت حسنه كه موافق با سنت صحيحه باشد چنانكه در صحيح مسلم (باب من سن فئ الاسلام سنة حسنه اوسيئة و من دعا إلي هدي و ضلالة) بدان اشاره شده است و بدعت هدي را سنت حسنه و بدعت ضلالة را سنت سيئة به شمار مي آورد.

البته شيخ محمد علي خالدي در شرح اربعين نووي صفحه 106 به طور مفصل به اين موضوع مي پردازد كه خلاصه آن چنين است :اما آنچه كه منافات با شريعت ندارد و قواعد شرع با آن موافقت دارد ،البته مردود نيست ، بلكه مقبول بوده.مايه ی ثواب است مانند ساختن مدارس و بيمارستانها و لوله كشی شهرها و شركت های تعاونی و مددكاری بينوايان و ....

برادر ايشان شيخ محمد صديق بن سلطان العلماء در كتاب (المقصد الاسني در شرح أسماء الله الحسني) صفحه 116 مي گويد: بدعت به معني راه نو در دين باز كردن ،چنانچه بر خلاف نصوص شريعت باشد حرام و مردود است اما اگر بدعت بر خلاف نصوص شريعت نباشد و منع از آن نشده باشد، مردود نيست و بدعت حسنه است.

منبع http://www.081390.blogfa.com/post-96.aspx