سوره 87: الأعلى

سوره 87: الأعلى

ادامه نوشته

سوره الأعلى

سوره  الأعلى

ادامه نوشته

سوره المطففين

سوره المطففين

ادامه نوشته

سوره 84: الانشقاق

سوره 84: الانشقاق

ادامه نوشته

سوره 85: البروج

سوره 85: البروج

ادامه نوشته

سوره 90: البلد

سوره 90: البلد

ادامه نوشته

سوره 90: البلد

سوره 90: البلد

ادامه نوشته

سوره 93: الضحى

سوره 93: الضحى

ادامه نوشته

سوره 95: التين

سوره 95: التين

ادامه نوشته

منع از مسافرت با قرآن بسوی شهرهای کفار، هرگاه بيم آن رود که بدست دشمنان افتد

منع از مسافرت با قرآن بسوی شهرهای کفار، هرگاه بيم آن رود که بدست دشمنان افتد

ادامه نوشته

سوره 93: الضحى

سوره 93: الضحى

ادامه نوشته

سوره 94: الشرح

ادامه نوشته

سوره 101: القارعة

سوره 101: القارعة

ادامه نوشته

سوره 102: التكاثر

سوره 102: التكاثر

ادامه نوشته

سوره 89: الفجر

سوره 89: الفجر

ادامه نوشته

سوره 107: الماعون

سوره 107: الماعون

ادامه نوشته

سوره العصر

به نام خداوند رحمتگر مهربان		بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
سوگند به عصر [غلبه حق بر باطل] (1)		وَالْعَصْرِ ﴿1﴾
كه واقعا انسان دستخوش زيان است (2)		إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ ﴿2﴾
مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كرده و همديگر را به حق سفارش و به شكيبايى توصيه كرده‏اند (3)		إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ﴿3﴾

سوره الإخلاص

به نام خداوند رحمتگر مهربان		بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بگو اوست‏خداى يگانه (1)		قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾
خداى صمد [ثابت متعالى] (2)		اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾
[كسى را] نزاده و زاده نشده است (3)		لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿3﴾
و هيچ كس او را همتا نيست (4)		وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾

سوره انشراح

به نام خداوند رحمتگر مهربان		بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
آيا براى تو سينه‏ات را نگشاده‏ ايم (1)		أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ ﴿1﴾
و بار گرانت را از [دوش] تو برنداشتيم (2)		وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ ﴿2﴾
[بارى] كه [گويى] پشت تو را شكست (3)		الَّذِي أَنقَضَ ظَهْرَكَ ﴿3﴾
و نامت را براى تو بلند گردانيديم (4)		وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ ﴿4﴾
پس [بدان كه] با دشوارى آسانى است (5)		فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿5﴾
آرى با دشوارى آسانى است (6)		إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿6﴾
پس چون فراغت‏يافتى به طاعت دركوش (7)		فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ ﴿7﴾
و با اشتياق به سوى پروردگارت روى آور (8)		وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ ﴿8﴾

سوره 113: الفلق

به نام خداوند رحمتگر مهربان		بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بگو پناه مى‏برم به پروردگار سپيده دم (1)		قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ﴿1﴾
از شر آنچه آفريده (2)		مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿2﴾
و از شر تاريكى چون فراگيرد (3)		وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿3﴾
و از شر دمندگان افسون در گره‏ها (4)		وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ ﴿4﴾
و از شر [هر] حسود آنگاه كه حسد ورزد (5)		وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿5﴾

<<صفحه بعد		صفحه قبل>>

سوره ناس

به نام خداوند رحمتگر مهربان		بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بگو پناه می ‏برم به پروردگار مردم (1)		قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿1﴾
پادشاه مردم (2)		مَلِكِ النَّاسِ ﴿2﴾
معبود مردم (3)		إِلَهِ النَّاسِ ﴿3﴾
از شر وسوسه‏گر نهانى (4)		مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ﴿4﴾
آن كس كه در سينه ه‏اى مردم وسوسه مى‏كند (5)		الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ﴿5﴾
چه از جن و [چه از] انس (6)		مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ﴿6﴾

سوره 1: الفاتحة

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)		بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ﴿1﴾
ستايش خدايى را كه پروردگار جهانيان (2)		الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿2﴾
رحمتگر مهربان (3)		الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ﴿3﴾
[و] خداوند روز جزاست (4)		مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ﴿4﴾
[بار الها] تنها تو را مى‏پرستيم و تنها از تو يارى مى‏جوييم (5)		إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴿5﴾
ما را به راه راست هدايت فرما (6)		اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ ﴿6﴾
راه آنان كه گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)		صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ ﴿7﴾

سوره کوثر

سبب نزول این سوره این بود که ازابو صالح روایت شده است واو ازابن عباس روایت می کند.ابن عباس می فرماید عاص بن وائل بن هشام رسو ل الله {ص}را دید درحال خروج از مسجد واو داخل مسجدبود دم در با رسول الله {ص} ملاقات کرد.وجماعتی ازقریش داخل مسجدبودند عاص پیش قریشی ها رفت گفتند:باکی صحبت می کردیدگفتت:باآن ابتر صحبت می کردم{قریش پیامبررا {ص}ابتر گفتند دروقتی ابراهیم پسرش فوت کرد.زیرا زمان جاهلیت هرمردی که اولاد مذکری نداشت می گفتنش ابتر.حضرت {ص}این حرف را شنیدوقلب مبارک آن حضرت حزین شد.وخداوند تعالی این سوره را برای تسلیت قلبش فرستاد وجوابی هم بو دبرای دشمنان آن حضرت{ص}اگرپسرت زنده می ماند یاپیامبرمی بودیاخیر.اگرپیامبر نمی بود زنده ماندنش برای تو شرفاتی به دنبال نمی داشت.واگر پیامبر بود تو خاتم پیامبران نمی بودید:

فضیلت سوره یس=یاسین=

ابوهریرة مي فرايد {رضي الله تعالي عنه}رسو ل الله {صلي الله عليه وسلم}فرمود هركس درشبي به خاطر رضايت خدا يس ر ا بخو ا ند. در آن شب خدا اورا مي بخشد.

{پيامبرمي فرمايدصلي الله عليه وسلم} هر چيز  قلب  خود را د ا رد وقلب قرآن

يس  است  هركس يس را بخواند به خواندن يايس ده بار خير خواندن قرآ ن را براي او  نويشته مي شود  ..وامام حسن مي فرمايد .بمن رسيده اين كه هركس يس را درشبي به خاطر رضايت  خدا بخوا   ندا در آن شب اورا مي بخشد:وباز مي فرمايد.يس خيرش به اندازه تمام قرآن است:رواه دارمي: