(( چرا ما برای یاد بود روز تولد پیامبر جشن می گیریم؟))

شیخ عبد الفتاح علی شهاب، سرپرست کل خطبه و وعظ در جمهوری عربی مصر ( سابقاً) و امام مسجد بیمارستان راشد در دبی در امارات متحده عربی در کتابش (( إتحاف الأنام))    می گوید: ما مسلمانان به یاد بود میلاد حبیبمان محمد صلی الله علیه و سلم جشن می گیریم تا پیروی از سلف صالح خود کرده باشیم و به این امید که یک صدم از حق رسول الله صلی الله علیه و سلم را که بر گردن ماست، اداء نموده باشیم و همانگونه است جمع شدن ما در شب قدر تا سبب بیداری مان شود و نیز دعوتی است برای عمل و تمسک به قرآن کریم که در این شب نازل شده است و به سبب هجرت آن حضرت صلی الله علیه و سلم جشن می گیریم تا یاد آوری باشد به اطاعت کردن بی چون و چرا و جانبازی و از خود گذشتگی ممتازی که اسلام بر اساس این دو اصل بپا خاست و جشن می گیریم برای یادآوری غزوات و پیروزی های او بر ظلم و ستم و دشمنی و تجاوز، که قرآن کریم آنها را ثبت کرده و دائماً مؤمنان را دعوت می کند که آنها را به یاد آورند و بهترین هنگام برای یادآوری آنها روز وقوع آنهاست.

آیا همه این روزها از ایّام الله نیستند که خداوند نظر مؤمنان را به سوی آنها جلب می کند و آنها را به پند گرفتن از این روزها فرا می خواند تا آنچه که خداوند در آنها نهاده است از عطاء و بخشش یا بلا و آزمایش درسهایی باشد برای مؤمنان تا دائماً آینده شان را نورانی و روشن سازد و دنیای خود را نیز به کمک نور آن وقائع تنظیم کنند و تناسب بخشند ( وَلَقَد أَرسَلنا موُسی بِایتِنا أَن أَخرِج قَومکَ مِنَ الظلمتِ إِلی النُورِ وَ ذَکرِهُم بأیّام اللهِ إِنِّ فی ذلکَ لَأَیتٍ لِکُل ِ صَبارٍ شَکُورٍ: و هر آینه فرستادیم موسی را با نشانه های خود گفتیم که بیرون آر قوم خود را از تاریکی ها به سوی روشنی و پند ده ایشان را به روزهای خدا هر آیینه در این نشانه هاست هر شکیبای شکر گزار را ) ( سوره ابراهیم آیه 5).

و بهترین روزها برای امت محمدی بلکه برای همه بشریت روز میلاد حضرت رسول صلی الله علیه وسلم است که در آن روز پروردگارشان را سپاس می گویند به خاطر نعمت ولادت پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم ... به تحقیق خداوند چند روزی (به روايت ابن كثير و مسعودي و سهيلي ، پنجاه روز قبل از ولادت حضرت صلّي عليه و سلم، خداوند ابرهه و لشكرش را نابود ساخت و به روايت ابن اسعد و ابن عساكر و حافظ دمياطي پنجاه و پنج روز قبل از ولادت ايشان.) قبل از ولادت او؛ زادگاه او را از شر ابرهه (در سوره ي فيل چگونگي نابود كردن ابرهه و لشكريانش آمده است.) و لشکرش حفظ نمود و همین قدر برای بلندی شأن و منزلت او بس است و همین یک واقعه برای ما کافی است که روز میلادش را به شادی بپردازیم.

(( اشاره ای در قرآن))

در قرآن کریم به گرامی داشت روز میلاد اشاره شده است، خداوند در شأن حضرت یحیی بن زکریا علیهما السلام می فرماید: ( وَ سَلمٌ عَلَیهِ یَومَ وُلِدَ و يوم يموتُ و یَومَ یُبعَثُ حَیاً: و سلام باد بر وی روزی که متولد شد و روزی که بمیرد و روزی که برانگیخته شود زنده گشته) آیه 15 سوره   مریم. و همچنین است که خداوند از زبان حضرت عیسی علیه السلام می فرماید: ( وَالسَلمُ عَلَیََّ یَومَ وُلِدتُ وَ یَومَ أَموتُ وَ یَومَ أُبعَثُ حَیّاً: و سلام بر من است روزی که متولد شدم و روزی که بمیرم و روزی که برانگیخته شوم زنده شده) سوره مریم آیه 33 .

 بلکه خداوند داستان تولد حضرت موسی و حضرت عیسی علیهما السلام را در قرآن آورده است در سوره های آل عمران و شعراء و قصص و مریم . بنابراین در قرآن به روزهای تولد پیامبران اشاره شده و به بزرگی و احترام یاد شده است تا پیروان پیامبران،  آن روزها را به یاد بیاورند و خداوند متعال را در آن روزها شکر گویند و یاد آور شوند آن پیمانی را که خداوند از آنها گرفت که به رسالت پیامبر خاتم  ایمان بیاورند، آیه 81 سوره آل عمران بر این عهد و پیمان گواهی می دهد : ( و آنگاه که پیمان گرفت خدای تعالی از پیامبران که چون كتاب و حكمت به شما دادم ، باز بیاید به شما پیغامبری ( باور کننده آنچه با شما ست ، البته ایمان آرید به او و البته یاری دهید او را، فرمود خدا: آیا اقرار کردید و گرفتید بر این کار ، عهد مرا؟ گفتند: اقرار کردیم ؛ فرمود : پس گواه باشید و من با شما از گواهانم).( منظور حضرت محمد مصطفي صلّي الله عليه و سلم مي باشد.)

 ولی عارف به طریقت و حقیقت ، فقیه بزرگوار أبو عبد الله بن عباد رحمه الله چنین گفته است: برگزاری جشن مولودی در صدر اسلام نبوده است. زیرا در آن دوره ایمان در قلبها رسوخ کرده و استوار و محکم بود. قوانین شرعی شامل تعظیم و بزرگداشت روز میلاد و تسلیم همه جانبه در مقابل آن می باشند و این دو مطلب هیچ تعارضی با هم ندارند ؛ زیرا که در این زمان از ایمان جز اسم آن و از قوانین شرعی جز آثار و نشانه هایی از آنها چیزی باقی نمانده است و امروزه در دستان مردم چیزی از دین باقی نمانده است مگر اینکه هر گاه نام مبارک پیامبر صلی الله علیه و سلم را می شنوند دلهاشان به یاد او می لرزد و زبانشان به صلوات فرستادن بر او روان می گردد و امید است که با بر پا نمودن و شرکت در مراسم یاد بود میلاد پیامبرشان به خود آیند و به حالت ایمانی مطلوب نزدیک گردند زیرا اکثر مردم عوام تأثیر نمی پذیرند مگر به وسیله امور مادی مانند کارهای قابل رؤیت ( دیدنی ها) و محسوسات و پوشیدنی ها . با توجه به این توضیحات شما می بینید که مردم با چه شور و اشتیاقی در روز میلاد پیامبر در این مراسم شرکت می کنند تا گوش هایشان را با ذکر حبیبشان بنوازند و پیوسته با شوق و ذوق و شادی و سرور آنرا انجام می دهند. این چنین عملی در نزد پروردگارشان ضایع نمی شود نه در حال و نه در آینده مخصوصاً زمانی که با صدقات و کارهای خیر و نیک همراه باشد. ا ﻫ.

فرمانده ملک انبیا کیست تویی        مصداق تعز من تشا کیست تویی

روشن نظر لقد رای کیست تویی         هم دامن خلوت دنا کیست تویی

(( توضیح و تأکید))

بر پا کنندگان مجلس مولودی شریف هر کدام به قدر وسع و طاقت خود جشن می گیرند و در حدود شریعت خداوند، که اساس این شریعت فرمایش خداوند است جل جلاله: ( بگو: چه کسی حرام کرد زینت خدا را که برای بندگانش پدید آورده و چه کسی حرام کرده است روزیهای پاکیزه را؟ بگو: آن پاکیزه ها ( از ملابس و ماکل) برای مؤمنان است در زندگی دنیا ، خالص شده برای ایشان روز قیامت ) سوره اعراف آیه 32.

 و نیز این قول او تعالی( لَیسَ علَی الَذینَ ءَامَنوا وَ عَمَلوا الصّلِحت جُناحٌ فیما طَعِمُوا إِذا مَا اتَقوا ... الایة) سوره مائده آیه 93. قابل ذکر است که شب میلاد پیامبر صلی الله علیه و سلم در رأس ایامی است که خداوند از آن با نام ایّام الله در قرآن یاد کرده است: (وَ ذَکر هم بايّّام اللّه ِ) سوره ابراهیم آیه 5. و نیز از آن اوقاتی است که رسول الله صلی الله علیه و سلم درباره آن فرمود: ( إن لربکم فی أیام دَهرکم نفحات الا فَتَعَرَّ ضُوا لها: در طول زندگی شما، نسیمهایی از رحمت پروردگارتان می وزد. هان! خود را در معرض آن قرار دهید).

گفت پیغمبر که : نفحت هایِ حق       اندین ایّام می آرد سَبَق

گوش وهُش دارید این اوقات را        در رُبایید این چنین نفحات را

نفحه آمد مر شما را دید ورفت        هر که را می خواست جان بخشید ورفت

نفحه دیگر رسید، آگاه باش           تا از این هم وانمانی، خواجه باش

(مثنوی معنوی دفتر ابیات 1951 تا 1954)

« فتوای شیخ عیسی بن عبدالله بن مانع الحمیری ، مدیر کل سابق اداره اوقاف و امور اسلامی در دُبی »

... هیچ عاقل و محبّ صادقی شک نمی کند که جشن گرفتن به مناسبت میلاد مبارک پیامبر در واقع بزرگداشت پیامبر صلّی اللّه علیه وسلم است و بزرگداشت او نیز امری است که مشروعیت آن قطعی است زیرا که آن ، اصل همه اصلها و شرط اولیه آنها است .

قرآن کریم وصفی بلیغ و زیبا از پیامبر صلّی الله علیه وسلم نموده است و به صورت اجمالی و تفصیلی او را ثنا گفته است . مدح قرآن درباره قلب پاک  پیامبر :( نَزَّلَهُ عَلی قَلبِک ) (سوره بقره آیه 97 ) و ( لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤادَک ) ( سوره فرقان آیه32) و همچنین ( مَا کَذب الفُؤادُ مَا رَأی ) ( سوره نجم آیه 11) ، مدح قرآن درباره خلق و خوی پیامبر : ( وَ إنّک لَعَلی خُلقٍ عَظیمٍ) ( سوره قلم آیه 4 ) ، و درباره ی چهره ی مبارك آن حضرت صلی الله عليه و سلم :(قدْ نری تقلُبَ وجْهِكَ) سوره ی بقره آيه ی 144.

درباره چشم مبارک آن حضرت صلّی الله علیه وسلم ( مَا زاغَ البَصرُ وَ مَا طَغَی ) ( سوره نجم آیه 17 ) و درباره سینه ی مبارک ایشان ( فَلا یَکُن فی صَدرِکَ حَرَجُ ) ( سوره اعراف آیه 2) و درباره عمر شریف ایشان ( لَعَمرُکَ إنّهم لَفی سَکرَتِهم یَعمَهُون ) ( سوره حجر آیه 72 ) درباره دو چشم مبارک آن حضرت صلی الله علیه وسلم ( وَ لا تَمُدنَّ عَینیکَ إِلی ما مَتَّعنا به أزواجاً زهرَة الحَیَوة الدُنیا ) ( سوره طه آیه 131 ) و ذکر نام مبارک آن حضرت ، که چهار بار در قرآن به نام ( محمّد ) آمده است ( در سوره محمّد آیه 2 و سوره أحزاب آیه 40 و سوره آل عمران آیه 144 و سوره فتح آیه 29 . )

 و درباره شهر آن حضرت صلی الله علیه و سلم (لا أُقسمُ بِهذا البَلَدِ*** وَ أَنتَ حِلٌ بِهذا البلدِ ***) سوره بلد آیه 1و2. و درباره زنان آن حضرت صلی الله علیه وسلم ( ينِساءَ النَبیِ لَستُنَّ کَاحدٍ مُنَ النساءِ) سوره احزاب آیه 32. و همچنین ( النبیُّ أَولی بالمؤمنینَ مِن أَنفسهِم و أَزواجهُ أُمّهتُهُم) سوره احزاب آیه 6. و درباره سخن گفتن آن حضرت صلی الله علیه و سلم : ( وَ ما ینطِقُ عَنِ الهَوَی *** إِن هُوَ إِلا وَحیٌ یُوحی*** سوره نجم آیه 3و4 و درباره صدای آن حضرت صلی الله علیه و سلم( لا تَرفَعُوا أَصَواتَکم فوقَ صَوتِ النبیِ وَ لاتجهروا لَهُ بالقولِ) سوره حجرات آیه 2. و درباره محافظت نمودن از آن حضرت صلی الله علیه و سلم و عصمت ایشان( وَ اللهُ یَعصِمُکَ مِنَ الناس) سوره مائده آیه 67 .

و درباره فرمانبرداری  و اطاعت از آن حضرت صلی الله علیه و سلم( مَن یطع الرَسولَ فَقد أَطاعَ اللهَ) سوره نساء آیه 80. و بلند گردانیدن نام و آوازه آن حضرت صلی الله علیه و سلم (وَ رَفَعنا لَکَ ذِکرکَ) سوره انشراح آیه 4 .

 امام فخرالدین رازی در تفسیر این آیه شریفه می فرماید: بدان که بلند گردانیدن نام آن حضرت صلی الله علیه و سلم عمومیت دارد در هر آنچه که درباره نبوت و پیامبری او ذکر کرده اند و شهرت او در آسمانها و زمین و اینکه اسم مبارکش بر عرش خداوند نوشته شده است و اینکه همراه نام خداوند جل جلاله در شهادتین و تشهد نام آن حضرت آورده می شود و خداوند متعال او را در کتابهای پیشین یاد کرده است و نام و آوازه او در همه آفاق منتشر شده است و به وسیله او نبوت به پایان رسیده است و در خطبه ها و اذان ها ذکر کرده می شود و در آغاز و پایان کتابها و نامه ها نام مبارک او آورده می شود و خداوند سبحانه و تعالی در قرآن کریم نام او را همراه با نام خود آورده است: ( وَاللهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُ أَن یُرضُوهُ) سوره توبه آیه 62 .

 و همچنین ( وَ مَن یُطِعِ اللهَ وَ رَسُولَهُ) سوره فتح آیه 17. و( أَطیعوا اللهَ وَأَطیعوا الرسول ) سوره نساء آیه 59. و خداوند او را به نام ( یا أیها النبی) و ( یا أیها الرَسول) خطاب می کند و این در حالی است که دیگر انبیاء را با نام ( یا موسی) ( یا عیسی) مخاطب قرار می دهد و نیز خداوند جل جلاله او را در قلبها جای داده است به طوری که ذکر نام او در نزد همگان خوشایند و دلپذیر است و این در واقع معنای این فرموده خداست : ( سَیَجعَلُ لَهُمُ الرحمنُ وُدًا: زود باشد که پدید کند برای ایشان خدای تعالی دوستی ( در دلهای خلق)) سوره مریم آیه 96. گویی که خداوند متعال  می گوید:

همه عالم را از پیروان  تو پر می سازم که همگی ترا ثنا بگویند و بر تو صلوات بفرستند و سنت ترا حفظ کنند بلکه نمازی از نمازهای فرض نیست مگر اینکه با آن نماز سنتی هم هست پس مردمان در خواندن نماز فرض فرمان مرا اطاعت می کنند و در خواندن نماز سنت أمر تو را پیروی می کنند و اطاعت کردن از تو را اطاعت کردن از خودم و بیعت نمودن با تو را بیعت نمودن با خودم  قرار دادم ( مَن یُطِعِ الرسُولَ فَقَد أَطاعَ الله) سوره نساء آیه 80.

 و ( إِنَ الذینَ یُبا یِعونک إِنما یُبا یِعونَ الله) سوره فتح آیه 10.... پس حافظان و قاریان، ألفاظ حکم و فرمان تو را حفظ می کنند و مفسران، معانی فرقان تو را تفسیر می کنند و واعظان، پند و نصیحت تو را ابلاغ می کنند و علماء و پادشاهان به خدمت تو می رسند و از پشت در بر تو سلام می کنند و به خاک روضه شریفت صورتهای خود را مسح می کنند و به شفاعت تو امیدوارند، بنابراین شرف و بزرگی تو تا روز قیامت باقیست. ا ﻫ .

خازن در تفسیرش اضافه بر این ها می گوید: بلند گردانیدن نام پیامبر صلی الله علیه و سلم توسط خداوند جل جلاله بدین ترتیب است که از همه پیامبران عهد و پیمان گرفت که بایستی به او ایمان بیاورند و به فضل و برتری او اقرار کنند. ا ﻫ.

روحی فداک ای صنم ابطحی لقب                   آشوبِ تُرک وشورِ عجم فتنه عرب

کس نیست در جهان که ز حُسنت عجب نماند       ای در کمال حُسن عجب تر زهر عَجَب

رفتن به سر طریق ادب نیست در رهت             ما عاشقیم ومست، نیاید زما ادب

((ادامه دارد ... )