دین و ژین

1884-¬ وعن ابْنِ مسْعُودٍ رضِي اللَّه عنْهُ قال: قَال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إِنِّي لأَعْلَمُ آخِرَ أَهْل النَّار خُرُوجاً مِنهَا، وَآخِرَ أَهْل الْجنَّةِ دُخُولاً الْجنَّة. رجُلٌ يخْرُجُ مِنَ النَّارِ حبْوا، فَيقُولُ اللَّه عزَّ وجَلَّ لَه: اذْهَبْ فَادخُلِ الْجنَّة، فَيأْتِيهَا، فيُخيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهَا مَلأَى، فيَرْجِع، فَيقُول: ياربِّ وجدْتُهَا

مَلأى، يَقُولُ اللَّه عزَّ وجلَّ له: اذْهَبْ فَادْخُلِ الجنَّة، فيأْتِيها، فَيُخَيَّل إِلَيْهِ أَنَّهَا ملأى، فَيرْجِعُ . فيَقُول: ياربِّ وجدْتُهَا مَلأى، فَيقُولُ اللَّه عزَّ وجلَّ له: اذْهَبْ فَادْخُلِ الْجَنَّة. فإِنَّ لَكَ مِثْلَ الدُّنْيا وعشَرةَ أَمْثَالِها، أَوْ إِنَّ لَكَ مِثْل عَشرَةِ أَمْثَالِ الدُّنْيا، فَيقُول: أَتَسْخَرُ بِي، أَوَ أَتَضحكُ بِي وأَنْتَ الملِكُ » قَال: فَلَقَدْ رأَيْتُ رَسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم ضَحِكَ حَتَّى بدت نَوَاجذُهُ فَكَانَ يقُول: « ذَلِكَ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ منْزِلَةً » متفقٌ عليه .

1884- از ابن مسعود رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا من می دانم آخرين کسی را که از دوزخ بيرون می شود و آخرين کسی را که از اهل بهشت که به آن داخل می شود، کسيست که از دوزخ خزيده

بيرون می شود و خدای عزوجل به وی می فرمايد: برو به بهشت داخل شو. و به آن آمده و تصور می کند که آن (دوزخ) پر است و باز گشته می گويد: پروردگارا! آن را پر يافتم.
خداوند عزوجل می فرمايد: برو به بهشت داخل شو. همانا برای تو مثل دنيا و ده برابر آنست، يا

هر آئينه برای تو مانند ده برابر دنيا است.
می گويد: آيا مرا مسخره می کنی؟ يا می گويد: آيا به من می خندی، در حاليکه پادشاهی؟
گفت: همانا رسول الله صلی الله عليه وسلم را ديدم که خنديد تا اينکه نواجذ شان (دندانهای آخر دهان) ديده شد و می فرمود: اين کسی است از اهل بهشت که مرتبهء او از همه پائين تر است.

1885- وَعَنْ أَبي مُوسَى رَضِي اللَّه عنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنَّ للْمُؤْمِنِ في الْجَنَّةِ لَخَيْمةً مِنْ لُؤْلُؤةٍ وَاحِدةٍ مُجوَّفَةٍ طُولُهَا في السَّماءِ سِتُّونَ ميلا. للْمُؤْمِنِ فِيهَا أَهْلُونَ، يَطُوفُ عَلَيْهِمُ المُؤْمِنُ فَلاَ يَرى بعْضُهُمْ بَعْضاً» . متَّفقٌ علَيْهِ

1885- از ابو موسی اشعری رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا برای مؤمن در بهشت خيمه ايست از يک لؤلؤ ميان تهی که درازی آن در آسمان شصت (60) ميل است، برای مؤمن در ميان آن خانواده هائيست که شخص بر آنها گردش می کند که بعضی بعضی ديگر را نمی بينند.

1886- وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رضِيَ اللَّه عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنَّ في الْجنَّةِ لَشَجرَةً يسِيرُ الرَّاكِبُ الْجوادَ المُضَمَّرَ السَّرِيعَ ماِئَةَ سنَةٍ مَا يَقْطَعُهَا » متفقٌ عليه .
وَرَوَياهُ في « الصَّحِيحَيْنِ » أَيْضاً مِنْ روَايَةِ أَبِي هُريْرَةَ رَضِي اللَّه عنه قال: « يَسِيرُ الرَّاكِبُ في ظِلِّهَا ماِئَةَ سَنَةٍ مَا يَقْطَعُهَا » .

1886- از ابو سعيد خدری رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا در بهشت درختی است که در آن شخص سوار بر اسب تيز رفتار تربيت شده صد سال می رود و آن را تمام نمی کند.
و آن در صحيحين همچنان از ابو هريره رضی الله عنه روايت گرديده که گفت: سوارکار در سايهء آن صد سال می رود و آن را تمام نمی کند.

1887- وَعَنْهُ عَن النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إنَّ أَهْلَ الْجنَّةِ لَيَتَرَاءُوْنَ أَهْلَ الْغُرَفِ مِنْ فَوْقِهِمْ كَمَا تَتَرَاءَوْنَ الكَوْكَبَ الدُّرَّيَّ الْغَابِرَ في الأُفُقِ مِنَ المشْرِقِ أَوِ المَغْربِ لتَفَاضُلِ ما بَيْنَهُمْ » قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّه ، تلْكَ مَنَازلُ الأَنْبِيَاءِ لاَ يبْلُغُهَا غَيْرُهُمْ؟ قَال: « بلَى وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ رجَالٌ أَمَنُوا بِاللَّهِ وصَدَّقُوا المُرْسلِينَ » متفقٌ عليه .

1887- از ابو سعيد خدری رضی الله عنه روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا اهل بهشت مردم غرفه هايی (بالا خانه) را که بالای سر شان است به همديگر نشان می دهند، چنانچه شما ستارهء روشنی را در کنارهء آسمان به همديگر نشان می دهيد که آن را از طرف مشرق يا مغرب ترک می کند، بواسطهء برتری هائی که دارند.
گفتند: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم! آن منازل پيامبران است که ديگران به آن نمی توانند برسند؟
فرمود: نه خير، و سوگند به ذاتی که جانم در دست اوست، آنان مردانی اند که به خداوند ايمان آورده و رسولان را باور داشته اند.

1888- وعنْ أَبي هُريْرةَ رضِي اللَّه عنْهُ أَنَّ رسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « لَقَابُ قَوْسٍ في الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِمَّا تَطْلُعُ علَيْهِ الشمْسُ أَوْ تَغْربُ » متفقٌ عليهِ .

1888- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا اندازه ميان قبضه و گوشهء کمان در بهشت از آنچه که آفتاب بر آن طلوع و غروب می کند، بهتر است.

1889- وعنْ أَنَسٍ رضِي اللَّه عنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنَّ في الْجنَّةِ سُوقاً يأْتُونَهَا كُلَّ جُمُعة. فتَهُبُّ رِيحُ الشَّمالِ، فَتحثُو في وُجُوهِهِمْ وثِيَابِهِمْ ، فَيزْدادُونَ حُسْناً و جَمالا. فَيَرْجِعُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ، وقَدْ ازْدَادُوا حُسْناً و جمالا، فَيقُولُ لَهُمْ أَهْلُوهُم: وَاللَّهِ لَقَدِ ازْدَدْتُمْ حُسْناً و جمالا، فَيقُولُونَ: وأَنْتُمْ وَاللَّهِ لَقَدِ ازْددْتُمْ بعْدَنَا حُسناً وَ جمالا،» رواهُ مُسلِمٌ .

1889- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همنا در بهشت محل تجمعی است که مردم به مقدار هر جمعه به آن می آيند و باد شمال وزيده و در رويها و جامه های شان می خورد و حسن و جمال

شان افزوده می گردد و به خانواده های خويش باز می گردند در حاليکه حسن و زيبائی شان زياد شده و خانواده های شان به آنها می گويند: سوگند به خدا که زيبائی و جمال شما افزوده شده و آنها گويند: سوگند به خدا که بعد از ما زيبائی وجمال شما افزون شده است.

1890- وعنْ سَهْلِ بْنِ سعْدٍ رضِي اللَّه عنْهُ أَنَّ رسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنَّ أَهْلَ الْجنَّةِ لَيَتَراءَوْنَ الْغُرفَ في الْجنَّةِ كَمَا تَتَرَاءَوْنَ الْكَوْكَبَ في السَّماءِ » متفقٌ عليه .

1890- از سهل بن سعد رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا اهل بهشت غرفه ها را در بهشت به همديگر نشان می دهند، چنانچه شما ستاره را در آسمان به همديگر نشان می دهيد.

1891- وَعنْهُ رضِي اللَّه عنْهُ قَال: شَهِدْتُ مِنَ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم مجْلِساً وَصفَ فِيهِ الْجَنَّةَ حتَّى انْتَهَى، ثُمَّ قَال في آخِرِ حدِيثِه: « فِيهَا ما لاَ عيْنٌ رأَتْ، ولا أُذُنٌ سمِعَتْ، ولاَ خَطَر عَلى قَلْبِ بشَرٍ، ثُمَّ قَرأَ { تتجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ المضَاجِعِ } إِلى قَوْلِهِ تَعالَى: {فَلاَ تعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْينٍ}. رواهُ البخاري .

1891- از سهل بن سعد رضی الله عنه روايت شده که گفت:
در مجلسی از رسول الله صلی الله عليه وسلم حاضر شدم که در آن بهشت را توصيف نمود تا اينکه به نهايت رسيد و سپس در آخر سخنش فرمود: در آن چيزيست که نه چشمی ديده و نه گوشی شنيده و نه در دل بشری راه يافته. سپس خواند: دور می شود پهلوهايشان از خوابگاهها.

تا فرمودهء او تعالی: هيچکس نميداند که چه نعمت هايی بی نهايت که سبب روشنی چشم است برای شان ذخيره گرديده است.

1892- وعنْ أَبِي سعِيدٍ وأَبي هُريْرةَ رضِي اللَّه عنْهُما أَنَّ رسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِذَا دخَلَ أَهْلُ الْجنَّةِ الجنَّةَ يُنَادِي مُنَاد: إِنَّ لَكُمْ أَنْ تَحْيَوْا، فَلا تَمُوتُوا أَبداً وإِنَّ لكُمْ أَنْ تَصِحُّوا، فَلاَ تَسْقَمُوا أَبدا، وإِنَّ لَكُمْ أَنْ تَشِبُّوا فَلا تهْرَمُوا أَبداً وإِنَّ لَكُمْ أَن تَنْعمُوا، فَلا تبؤسوا أَبَداً » رواهُ مسلم .

1892- از ابو سعيد و ابوهريره رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: چون اهل بهشت به بهشت درآيند، مناديی اعلان می کند که: همانا برای شما است که زندگی نموده و هرگز نميريد و همانا برای شما است که تندرست بوده و هرگز مريض نشويد و برای شما است که در آن جوان شده و هرگز پير نشويد و برای شما است که از نعمت ها برخوردار شده و هرگز محروم نشويد.

1893- وعَنْ أَبي هُريْرَةَ رضِي اللَّه عَنْهُ أَنَّ رَسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنَّ أَدْنَى مقْعَدِ أَحدِكُمْ مِنَ الْجنَّةِ أَنْ يقولَ لَه: تَمنَّ فَيَتَمنَّي ويتَمنَّي. فَيَقُولُ لَه: هلْ تَمنَّيْت؟ فَيَقُول: نَعمْ فَيقُولُ لَه: فَإِنَّ لَكَ ما تَمنَّيْتَ ومِثْلَهُ معهُ » رَواهُ مُسْلِمٌ .

1893- از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: همانا پائين ترين منازل يکی از شما در بهشت اين است که به وی گفته شود، آرزو کن! و آرزو کند و آرزو کند، پس به او می گويد: آيا آرزو کردی؟
می گويد: بلی. سپس برايش می گويد: همانا برای تست آنچه که آرزو کردی و مانند آن.

1894- وعنْ أَبِي سعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رضِي اللَّه عنْهُ أَنَّ رسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِنَّ اللَّه عزَّ وجلَّ يقُولُ لأهْل الْجنَّة: يا أَهْلَ الْجنَّة، فَيقُولُونَ: لَبَّيْكَ ربَّنَا وسعْديْكَ، والْخيرُ في يديْك فَيقُول: هَلْ رَضِيتُمْ؟ فَيقُولُونَ: وما لَنَا لاَ نَرْضَيِ يا رَبَّنَا وقَدْ أَعْطَيْتَنَا ما لمْ تُعْطِ أَحداً مِنْ خَلْقِكَ ، فَيقُول: أَلاَ أُعْطِيكُمْ أَفْضَلَ مِنْ ذَلَكَ؟ فَيقُولُونَ: وأَيُّ شَيْءِ أَفْضلُ مِنْ ذلِكَ؟ فيقُول: أُحِلُّ عليْكُمْ رضْوانِي، فَلا أَسْخَطُ عليْكُمْ بَعْدَهُ أَبَداً » متفق عليه .

1894- از ابو سعيد خدری رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: خدای عزوجل برای اهل بهشت می فرمايد: ای اهل بهشت!
می گويند: لَبَّيْكَ ربَّنَا وسعْديْكَ، والْخيرُ في يديْك.
می فرمايد: آيا راضی شديد؟
می گويند: پروردگارا! چرا راضی نشويم در حاليکه به ما دادی آنچه که به هيچيک از مخلوقات ندادی!
پس می فرمايد: آيا بهتر از اين به شما ندهم؟
می گويند: چه چيز بهتر از آنست؟
پس می فرمايد: حلال شده برای شما رضای من و بعد از آن هرگز بر شما خشم نمی کنم.

1895- وعنْ جرِيرِ بْنِ عبْدِ اللَّهِ رضي اللَّه عنْهُ قال: كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم فَنَظَرَ إِلَى الْقَمرِ لَيْلَةَ الْبدْرِ، وقَال: « إِنَّكُمْ ستَرَوْنَ رَبَّكُمْ عِياناً كما تَرَوْنَ هَذَا الْقَمرَ، لاَ تُضامُونَ في رُؤْيتِهِ. مُتَّفَقٌ علَيْهِ .

1895- از جرير بن عبد الله رضی الله عنه روايت شده که گفت:
ما نزد رسول الله صلی الله عليه وسلم بوديم و به ماه شب چهارده نظر نموده و فرمود: شما بزودی آشکارا پروردگار تان را خواهيد ديد، چنانچه اين مهتاب را می بينيد که در ديدن آن ازدحام نمی کنيد.

1896- وعنْ صُهَيْب رَضِي اللَّه عنْهُ أَنَّ رسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « إِذَا دَخَل أَهْلَ الْجنَّةِ الجنَّةَ يقُولُ اللَّه تَباركَ وتَعالَى: تُرِيدُونَ شَيْئاً أَزِيدُكُمْ؟ فَيقُولُونَ: أَلَمْ تُبيِّضْ وُجُوهَنَا؟ أَلَمْ تُدْخِلْنَا الْجَنَّةَ وتُنَجِّنَا مِنَ النَّارِ؟ فَيكْشِفُ الْحِجابَ، فَما أُعْطُوا شَيْئاً أَحبَّ إِلَيهِمْ مِنَ النَّظَرِ إِلَى رَبِّهِمْ » رواهُ مُسْلِمٌ .

1896- از صهيب رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: چون اهل بهشت به بهشت در آيند خدای تبارک و تعالی می فرمايد: آيا چيزی می خواهيد که برای شما بيفزايم؟
می گويند: آيا رويهای ما را سفيد نکردی؟ آيا ما را به بهشت داخل نکرده و از دوزخ نجات ندادی؟ و حجاب و پرده برداشته می شود، پس داده نشدند چيزی که برای شان دوست داشتنی تر از ديدن پروردگار شان عزوجل باشد.

قَالَ تَعالَى : { إِنَّ الَّذِينَ آمنُوا وعمِلُوا الصَّالِحاتِ يهْدِيهِمْ ربُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ تَجْري مِنْ تَحْتِهِمُ الأَنْهَارُ في جنَّاتِ النَّعِيم، دعْوَاهُمْ فِيهَا: سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ، وتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سلامٌ وآخِرُ دعْواهُمْ أَنِ الْحمْدُ للَّهِ رَبِّ العالمِينَ } [يونس: 9].

خداوند می فرمايد: همانا آنانکه ايمان آورده و کارهای شايسته کرده اند راهنمائی کند ايشان را پروردگار شان بسبب ايمان شان، به بهشت ها که می رود از زير آن جويها در بوستانهای نعمت، دعای شان در آنجا سبحانک اللهم باشد يعنی پاکی ترا است بار خدايا و دعای خير ايشان با يکديگر سلام بود و نهايت دعای شان اين است که حمد و ثنا خدايراست که پروردگار عالميان است. يونس: 9 – 10

الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي هَدانا لَهَذَا وما كُنَّا لنَهْتَدِيَ لَوْلاَ أَنْ هَدَانَا اللَّه: اللَّهُمَّ صلِّ عَلَى سيدِنَا مُحَمَّدٍ وعلَى آلِ مُحمَّدٍ، كَمَا صلَّيْتَ عَلَى إِبْراهِيم وعلَى آلِ إِبْراهِيمَ . وبارِكْ علَى مُحَمَّدٍ وعلَى آلِ مُحمَّدٍ ، كَمَا باركْتَ علَى إِبْرَاهِيمَ وعلَى آل إِبْراهِيمَ ، إِنَّكَ حمِيدٌ مجِيدٌ.