منع از بدفالی و بد شگونی
1674- وعنْ أنَسٍ رضي اللَّه عَنْهُ قَال: قَالَ رَسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لا عَدْوَى ولا طِيَرَةَ ويُعْجِبُنى الفألُ » قالوا: ومَا الْفَأل؟ قَال: « كَلِمةٌ طيِّبَةٌ » متفقٌ عليه.
1674- از انس رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هر بيماری سرايت کننده نبوده و بدفالی کار پسنديده ای نيست و از فال خوشم می آيد.
گفتند: فال چيست؟
فرمود: سخن نيکو.
در اين مورد احاديثی است که در باب پيش گذشت.
1675- وعَنْ ابْنِ عُمَرَ رضي اللَّه عَنْهُما قَال: قَالَ رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: لا عَدْوى وَلا طِيَرَة، وإنْ كَان الشُّؤمُ في شَىْءٍ ، فَفي الدَّار، والمَرْأةِ وَالفَرَسِ » متفقٌ عليه.
1675- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: که عدوی (سرايت بيماری به ديگری) و بدفالی نيست و هر گاه در چيزی باشد، پس در سرای و زن و اسب است.
ش: شومی سرای در تنگی آن و بدی همسايگان و شومی زن در بداخلاقی و شومی اسب در سرکش بودن و رام نشدن آنست.
1676- وعَنْ بُريْدةَ رضِيَ اللَّه عَنْهُ أنَّ النبيَّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم كَانَ لا يتطَيَّر. رَواهُُ أبُو داود بإسنادٍ صحيح.
1676- از بريده رضی الله عنه روايت است که گفت:
پيامبر صلی الله عليه وسلم بدفالی نمی نمود.
1677- وَعنْ عُرْوَةَ بْنِ عامِرِ رضي اللَّه عَنْهُ قَال: ذُكِرتِ الطَّيَرَةُ عِنْد رَسُولِ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم فقَال: أحْسَنُهَا الْفَأل، وَلا تَرُدُّ مُسْلِما، فَإذا رأى أحَدُكُمْ ما يَكْرَه، فَلْيقُل: اللَّهُمَّ لا يَأتى بالحَسَناتِ إلاَّ أنت، وَلا يَدْفَعُ السَّيِّئاتِ إلاَّ أنْت، وَلا حوْلَ وَلا قُوَّةَ إلاَّ بك » حديثٌ صَحيحٌ رَوَاهُ أبو داودُ بإسنادٍ صَحيحٍ .
1677- از عروه بن عامر رضی الله عنه روايت است که گفت:
از بدفالی در نزد رسول الله صلی الله عليه وسلم ياد شده و فرمود: نيکوتر آن فال است و مسلمان را (بدفالی از انجام عملش) متردد نمی سازد و هرگاه يکی از شما چيزی را ببيند که از آن بد می برد، بايد بگويد: پروردگارا! نيکی ها را جز تو کسی بميان نياورده و بدی ها را جز تو کسی دفع نمی کند و نيست گرديدنی از معصيت و قدرتی بر طاعت جز به توفيق تو.