1002-  عَنْ أَبي مُوسَى رضِيَ اللَّه عنهُ عن النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « تَعاهَدُوا هذا الْقُرآنَ فَوَالَّذي نَفْسُ مُحمَّدٍ بِيدِهِ لَهُو أَشَدُّ تَفَلُّتاً مِنَ الإِبِلِ في عُقُلِها » متفق عليه.

 

1002- از ابو موسی رضی الله عنه روايت است که:

پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: مواظبت کنيد بر اين قرآن، پس سوگند به ذاتی که جان محمد صلی الله عليه وسلم در دست اوست، که قرآن زودتر می گريزد (از اذهان) تا شتر در زانو بند آن. (که هرگاه زانو بندش باز شود، با سرعت می گريزد).

 

1003- وعنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِي اللَّه عنهما أَنَّ رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « إِنَّمَا مَثَلُ صاحِبِ الْقُرْآنِ كَمَثَلِ الإِبِلِ المُعقَّلَة، إِنْ عَاهَد عَليْها أَمْسَكَهَا، وإِنْ أَطْلَقَهَا، ذَهَبَتْ » متفقٌ عليه.

 

1003- از ابن عمر رضی الله عنهما روايت  است که:

رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: هر آئينه مثل حافظ قرآن مانند شتر زانو بند زده ايست که اگر صاحبش بر او اهتمام کند او را نگه می دارد و اگر رهايش کند، می رود.