دین و ژین

در اين مورد حديث ابن عمر رضی الله عنهما است که قبلاً در "باب تکبير المسافر اذا صعد الثنايا" گذشت.

987- وعن أَنسٍ رَضي اللَّهُ عنهُ قال: أَقْبَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، حَتَّى إذا كُنَّا بِظَهْرِ المَدِينَةِ قال: « آيِبُون، تَائِبُون، عَابِدون، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ » فلمْ يزلْ يقولُ ذلك حتَّى قَدِمْنَا المدينةَ» رواه مسلم.

987- از انس رضی الله عنه روايت است که:

با پيامبر صلی الله عليه وسلم باز گشتيم – يعنی از خيبر – تا اينکه بجايی رسيديم که مدينه منوره را ديديم، فرمود: « آيِبُون، تَائِبُون، عَابِدون، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ ». و اين را پيوسته می گفت تا به مدينه رسيديم.