دین و ژین

919- عن أُمِّ سَلمةَ رضيَ اللَّهُ عنها قالت:دَخَلَ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم على أَبي سلَمة وَقَدْ شَقَّ بصَرُه، فأَغْمضَه، ثُمَّ قَال: « إِنَّ الرُّوح إِذا قُبِض، تبِعَه الْبصَرُ » فَضَجَّ نَاسٌ مِنْ أَهْلِهِ فقال: « لا تَدْعُوا عَلى أَنْفُسِكُم إِلاَّ بِخَيْر، فإِنَّ المَلائِكَةَ يُؤمِّنُون عَلى ما تَقُولونَ » ثمَّ قال: « اللَّهُمَّ اغْفِر لأبي سَلَمَة، وَارْفَعْ درَجَتهُ في المَهْدِيِّين، وَاخْلُفْهُ في عَقِبِهِ في الْغَابِرِين، واغْفِرْ لَنَا ولَه يَاربَّ الْعَالمِين، وَافْسحْ لَهُ في قَبْرِه، وَنَوِّرْ لَهُ فيه » رواه مسلم.

919- از ام سلمه رضی الله عنها روايت شده که گفت:

رسول الله صلی الله عليه وسلم بر ابو سلمه وارد شد، در حاليکه چشمانش باز مانده بود و آن را پوشيده و فرمود: چون روح قبض شود، چشم بدنبالش می نگرد و عده ای از خانواده اش بصدای بلند گريستند و فرمود: بر خويش جز دعای خير مکنيد، زيرا فرشتگان بدانچه می گوئيد آمين می گويند. سپس فرمود: بار خدايا ابو سلمه را بيامرز و مرتبه اش را در ميان هدايت شدگان بلند نما و بر کسانی که از وی مانده اند، تو سرپرستی کن و ای پروردگار عالميان بر وی و بر ما بيامرز و قبرش را بر وی گشاده کن و آن را برايش روشن بدار.